25. edycja (2018/19)

autorzy

a.

Amejko Lidia

Dramatopisarka, prozaiczka, eseistka. Studiowała kulturoznawstwo w rodzinnym Wrocławiu. Debiutanckim utworem było słuchowisko radiowe Gdy rozum śpi – włącza się automatyczna sekretarka. Rzecz o gadaniu. Wysłane na konkurs radiowy w Katowicach słuchowisko nie otrzymało żadnej nagrody, ale ktoś wyciągnął je z kosza na konkursowe śmieci i opublikował w „Dialogu”. Gdy rozum śpi… zrealizowano w Polsce (dwukrotnie), w Niemczech i Chorwacji, lecz autorka do dziś leczy się z konkursowej fobii.

Od roku 1993 dramaty Lidii Amejko publikowane są na łamach miesięcznika „Dialog”. Przełomem w karierze literackiej okazała się sztuka Farrago, wyreżyserowana w Teatrze Telewizji (1999) przez Jarosława Żamojdę, w wykonaniu aktorskiego trio: Walczewski-Zborowski-Pazura.

Farrago to najczęściej wystawiana sztuka Lidii Amejko, lecz autorka szczególnie ciepło wspomina wystawienie tego utworu w więzieniu w Strzelcach Opolskich, przez skazanych na karę dożywocia.

Teatr Telewizji zrealizował dwie kolejne sztuki Lidii Amejko: Przemianę 1999 w reżyserii Laco Adamika, ze Zbigniewem Zamachowskim w roli głównej, oraz Dwadrzewkę.

Dramaty Lidii Amejko tłumaczono niemiecki, chorwacki, hiszpański, włoski, czeski, węgierski i rosyjski. Były prezentowane między innymi na deskach teatrów w Warszawie, Krakowie, Opolu, Wrocławiu, Londynie, Wiedniu, Salzburgu, w Düsseldorfie. Po utwory Amejko często sięgają teatry off-owe , młodzieżowe, studenckie, nawet w tak egzotycznych miejscach jak Buenos Aires. 

Autorka dwukrotnie otrzymała nominacje do Nagrody Literackiej NIKE: w roku 2004 za Głośne historie, zaś cztery lata później – za Żywoty świętych osiedlowych, uhonorowane również „Piórem Fredry”, oraz nagrodą w kategorii prozy w Konkursie Literackim Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Rok 2008 przyniósł pisarce także nagrodę „Srebrny Kałamarz im. Hermenegildy Kociubińskiej”, przyznawaną przez Fundację Zielona Gęś im. K. I. Gałczyńskiego.

Żywoty…  opublikowano we Francji, w Niemczech i na Węgrzech.

Spektakle oparte na Żywotach świętych osiedlowych wystawiano wielokrotnie, między innymi w Łodzi przez Grupę Teatralną Dziewięćsił (2008), Teatr Modulo,  Teatr Zielone Słońce (2010) w Dąbrowie Górniczej, Teatr Ad Spectatores (2010)  we Wrocławiu, Teatr Ludowy w Nowej Hucie, Teatr Dzieci Zagłębia im. J. Dormana  (Scena Inicjatyw Aktorskich, 2012). Inscenizacja chorzowska jest prapremierą, ponieważ zrealizowana jest po raz pierwszy wg scenariusza Karoliny Kirsz.

W 2016 roku Lidia Amejko otrzymała III nagrodę za dramat Silesia, Silentia we wrocławskim Konkursie Dramaturgicznym wtw://strefy_kontaktu.

W 2017 słuchowisko radiowe Tangibile – dotykalne. Radioopera otrzymało nagrodę za nowatorstwo formalne.

Lidia Amejko jest wielbicielką kiczu katolickiego, religijnego absurdu i groteski, a pomimo uporczywego uznania ze strony czasopisma „Fronda”, autorka podkreśla, że używając religijnych rekwizytów i odniesień, niezmiennie stara się podążać Mleczną Drogą swojego ulubionego Luisa Buñuela.

 

b.

Babicka Patrycja
Bajer Michał

Dramatopisarz, tłumacz, na co dzień mieszka i pracuje w Szczecinie. Jako dramatopisarz zadebiutował „Strażą nocną” (2004), której czytanie w TR przygotował Grzegorz Jarzyna, w tym samym roku Michał Zadara pokazał w Teatrze Starym jego „Studium w szkarłacie”. Nagradzaną sztukę „Verkärte Nacht” wystawił Paweł Miśkiewicz w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2005, grana przez osiem sezonów) i Natalia Korczakowska w Studium Dramatu Teatru Narodowego w Warszawie (2006), była też drukowana w węgierskiej antologii dramatu polskiego. „Zjedz serce wroga” (druk w „Dialogu” nr 12/2005) wydano i wystawiono po francusku na festiwalu Universcènes w Tuluzie. „Strefę działań wojennych” pokazała w TR Natalia Korczakowska (2006), wyszła też drukiem w antologii TR/PL. W 2013 roku w „Dialogu” została opublikowana jego sztuka „Innowatorzy”. Najnowszy tekst – „Mówca Ajasa” znalazł się w finale Gdyńskiej Nagrody dramaturgicznej (2014). Michał Bajer jest adiunktem w Katedrze Filologii Romańskiej na Uniwersytecie Szczecińskim, autorem książki „Trzy poetyki z czasów Richelieu. Francuski klasycyzm o dramacie” (Gdańsk, słowo obraz/terytoria). Zajmuje się operą włoską, klasycyzmem, ale też medycznymi i filozoficznymi koncepcjami człowieka w XVI i XVII wieku. Tłumaczy z francuskiego, jest autorem przekładów sztuk Michela Vinavera i Emmanuela Darleya.

 

Biziuk Agata
Bojda Zuzanna
Bolesto Robert

Dramaturg, scenarzysta, pisarz. Absolwent Warsztatów Pisarskich w Collegium Civitas w Warszawie (2002). W latach 2006-2007 był kierownikiem literackim Teatru Powszechnego w Warszawie. Zadebiutował w 2000 roku, publikując w „Rzeczpospolitej” opowiadanie Gorący dzień. Od 2003 tworzy scenariusze sztuk teatralnych m.in. Kwitnąc (2003) i Trzy Policjantki (2003). W ramach Laboratorium Dramatu odbyły się czytania aktorskie jego sztuk: Zabić Bonda w reżyserii Jana Klaty, 147 dni reżyserowanego przez Krzysztofa Rekowskiego oraz O matko i córko! w reżyserii Kariny Piwowarskiej. Jest autorem sztuki STRACH, która miała swoją premierę w kwietniu 2018 roku w TR Warszawa. Od 2004 roku pisze scenariusze filmowe. Współtworzył scenariusz do krótkometrażowego film Aria Diva (2007), adaptacji opowiadania Olgi Tokarczuk oraz do obrazu Hardkor Disko (2014) w reżyserii Krzysztofa Skoniecznego.  Następnie w 2015 roku napisał scenariusz do Córek Dancingu (reż. Agnieszka Smoczyńska), a w 2017 do Ostatniej Rodziny (reż. Jan P. Matuszyński).
Za scenariusz do filmu Ostatnia Rodzina Robert Bolesto został uhonorowany Orłem- Nagrodą Polskiej Akademii Filmowej, w kategorii najlepszy scenariusz.

Bończyk Jacek
Brejdygant Stanisław

Aktor, reżyser, pisarz. Ukończył studia polonistyczne na UW, aktorskie w warszawskiej PWST i reżyserskie w Łódzkiej Szkole Filmowej. Debiutował rolą Hamleta jako najmłodszy wykonawca tej roli w Polsce. Zagrał wiele ról na polskich scenach i kilka za granicą (m.in. szekspirowskiego Ryszarda III, Księcia Myszkina, Raskolnikowa i Porfirego w swoich adaptacjach „Idioty” i „Zbrodni i kary” Dostojewskiego, Poncjusza Piłata w „Mistrzu i Małgorzacie” Bułhakowa, a także bohaterów własnych dramatów, m.in. Stalina w „Odwiedzinach wodza”. Wyreżyserował szereg spektakli teatralnych na polskich i zagranicznych scenach, a także widowiska i spektakle telewizyjne oraz kilka oper, filmów i widowisk plenerowych. Nauczał aktorstwa, reżyserii i scenariopisarstwa na uczelniach w kraju a także w USA i Kanadzie (m.in. Cornell University, Washington University, The National Theatre School of Canada). Jest autorem kilku tomów prozy (m.in. „Maligna”, „Być Bogiem”, „Powiedz Im”) i kilkunastu sztuk teatralnych, granych i nagradzanych na międzynarodowych konkursach (m.in. „Wyzwolony”, „Stacja XII”, „Kolonia Wyzwolenia”, „Nadludzie”), a także kilku scenariuszy filmowych i  telewizyjnych.

 

 

 

Bukowski Beniamin M.

Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu AST w Krakowie i Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UJ, doktorant Instytutu Filozofii UJ. Reżyser teatralny i dramaturg. Laureat kilkunastu nagród reżyserskich i dramaturgicznych, m.in. Gdyńskiej Alternatywnej Nagrody Dramaturgicznej, Krakowskiej Giełdy Teatralnej, Nagrody Publiczności festiwalu młodego teatru m-Teatr w Koszalinie. W bieżącym roku kalendarzowym Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Młoda Polska oraz Stypendium Twórczego Nowego Teatru w Warszawie.

 

c.

Czapliński Jan

Dramaturg, dramatopisarz, tłumacz, studiował na Wydziale Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej, stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W teatrze współpracował m.in. z Anetą Groszyńską (Zapolska SuperstarGłódSienkiewicz Superstar), Radosławem Rychcikiem (Łysek z pokładu IdyNiebezpieczne związkiDwunastu gniewnych ludzi), Piotrem Ratajczakiem (Bohater rokuPiszczyk).
Przygodę z musicalem rozpoczął od adaptacji i tłumaczenia Avenue Q na potrzeby realizacji Magdaleny Miklasz w Teatrze Muzycznym im. D. Baduszkowej w Gdyni.
Z Eweliną Marciniak współpracował dotychczas przy Księgach Jakubowych Olgi Tokarczuk, Mapie i terytorium Michela Houellebeque’a oraz Bziku.Ostatniej minucie.
Jest autorem sztuki Stańczyk. Musical, wyreżyserowanej w Teatrze Rozrywki przez Ewelinę Marciniak.

d.

Drab Magdalena

Podczas studiów w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi była stypendystką Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Rektora PWSFTViT. Za rolę Kobiety w dyplomie "Dwoje biednych Rumunów..." w reż. M. Bogajewskiej została nagrodzona na 31. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W Legnicy gra między innymi w spektaklach Jacka Głomba („Car Samozwaniec”, „Biesy”), Piotra Cieplaka („Ożenek”), Pawła Kamzy („Zanim chłodem powieje dzień”), duetu PiK („Wierna wataha”). W Teatrze Nowym w Łodzi zagrała w spektaklu Jacka Głomba „Kokolobolo, czyli opowieść o przypadkach Ślepego Maksa i Szai Magnata” (2012).

Wystąpiła w filmie „Czułość” Wacława Mikłaszewskiego (2016).

Magda Drab jest także dramatopisarką, autorką kilku głośnych sztuk. Napisany przez nią w ramach stypendium MKiDN dramat „Dzielni chłopcy” (2015) został nakręcony przez Szymona Waćkowskiego jako spektakl telewizyjny w ramach cyklu Wytwórni Filmów Fabularnych i Dokumentalnych „Teatroteka”. Najnowsza sztuka pt. „Słabi. Ilustrowany banał teatralny” zdobyła prestiżową Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną w 2017 roku.

Jako dramaturg współpracuje z teatrem Układ Formalny, czego owocem jest spektakl „Słowo na G” (2017). Ma także za sobą doświadczenia reżyserskie w łódzkim Teatrze Zamiast, którego jest współzałożycielką. 

 

Duda-Gracz Agata

Reżyser, scenograf, autor scenariuszy. Ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, a także Wydział Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Wyreżyserowała 47 spektakli. Przedstawienia Agaty Dudy-Gracz były wystawiane w Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej, Teatrze im. Juliusza Słowackiego, Teatrze Stu w Krakowie, Teatrze Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie, Teatrze im. Jaracza w Łodzi, wrocławskim Teatrze Współczesnym i Teatrze Ateneum, Operze Krakowskiej i Operze im. Stanisława Moniuszki w Poznaniu, teatrach muzycznych w Gdyni i wrocławskim Capitolu, a także w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Otrzymała wiele nagród, m.in. w latach 2001 i 2002 Ludwika – nagrodę krakowskiego środowiska teatralnego; w 2009 roku krakowski Złoty Laur za mistrzostwo w sztuce za rok 2008; w 2010 roku łódzką Złotą Maskę za najlepszą reżyserię i scenografię w sezonie 2009/2010; w 2013 roku Złotego Yoricka za najlepsze wystawienie sztuki Williama Szekspira oraz Wrocławską Nagrodę Teatralną; w 2014 roku Złotą Maskę dla najlepszego przedstawienia sezonu 2013/14; w 2016 roku przyznano jej Nagrodę im. Aleksandra Bardiniego za całokształt pracy artystycznej; w 2017 roku otrzymała nagrodę w 22. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, Nagrodę im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, a także nagrodę w krakowskim 10. Międzynarodowym Festiwalu Boska Komedia.

f.

Fijewska-Zdanowska Natalia

Reżyser i dramaturg. Jest magistrem filozofii UW. Powołała do życia i prowadzi wraz z siostrami własną, autorską scenę niezależną Teatr MŁYN. Stypendystka MKiDN w 2007 r. oraz stypendystką PISF w 2014 r. Napisała i wyreżyserowała kilkanaście sztuk teatralnych: monodram „Głuchoniemoc” (2004) „Różowa skarpetka” (2006), „De-naturat” (2007), „Siostry” (2008), „Piąta rano” (2009), „Gabinet” (2010), „Facet mojej żony” (2011), „Niunia” (2012), “Draka” (2013), „Naga Praga” (2014), "Artysta (2014), "Córka" (2015), "(Maska)rada gminy" (2016). Spektakle były grane w Teatrze MŁYN, a także gościnnie w warszawskich teatrach: Teatrze Powszechnym, Teatrze Ochoty, Teatrze Polskim, Teatrze Wytwórnia, Teatrze Konsekwentnym. Współpracowała z Teatrem Polskiego Radia. Jest autorką ponad 100 tekstów piosenek miedzy innymi do spektaklu muzycznego "Seks, rosół i pieluchy" (2017) w reż. Jarosława Boberka, a także do dwóch płyt zespołu NocnySuperSam (2014, 2018), oraz płyty "Słowotoki" (2016). Była inicjatorką i dyrektorem artystycznym Konkursu na Sztukę Współczesną SŁOWO/AKTOR/SPOTKANIE 2016. Jest autorką słuchowisk dla dzieci, oraz scenariuszy filmowych.  

g.

Guśniowska Marta

Z wykształcenia filozof, z zamiłowania dramatopisarz, z zawodu dramaturg – od 2007 roku w Białostockim Teatrze Lalek.

Debiutowała w roku 2005 na scenie Teatru Animacji w Poznaniu sztuką „Baśń o Rycerzu bez Konia”. Tekst ów został przetłumaczony na kilka języków i doczekał się dotąd wielu realizacji w kraju i za granicą. Jest wielokrotną laureatką rozlicznych konkursów, między innymi „Konkursu Na wystawienie Polskiej Sztuki współczesnej”, organizowanego przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, „Konkursu na Sztukę dla Dzieci i Młodzieży” (Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu), "Konkursu dramaturgicznego Teatroteka" (ZAiKS i Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie), konkursu Strefy Kontaktu (Wrocławski Teatr Współczesny), Konkursu na Słuchowisko (Program II Polskiego Radia) i wielu innych. Laureatka Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, przyznawanego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

h.

Herbut Anka

Dramaturżka i kuratorka. Krytyczka tańca i sztuki, recenzentka teatralna i filmowa. Działając na pograniczu praktyki artystycznej i refleksji teoretycznej, zajmuje się przede wszystkim dramaturgią tekstu oraz ruchu, performatyką języka oraz relacjami sztuki i polityki. Współpracuje z młodymi polskimi choreografkami i choreografami oraz reżyserami. Współpracowała m.in. z Martą Ziółek, Izą Szostak, Ulą Sickle, Ramoną Nagabczyńską, Agnieszką Kryst, Łukaszem Twarkowskim i Radkiem Rychcikiem. Dużo pisze. Jej teksty sceniczne wystawiane były na scenach Litewskiego Narodowego Teatru Dramatycznego w Wilnie, Teatru Wielkiego – Polskiej Opery Narodowej i Teatru Polskiego we Wrocławiu. Kuratorowane przez nią wystawy prezentowane były m.in. w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki i Centrum Sztuki Zamek Ujazdowski w Warszawie. Na stałe współpracuje z „Dwutygodnikiem”. Członkini jury Polskiej Platformy Tańca 2017. Laureatka Grand Prix XIX Konkursu im. Krzysztofa Mętraka dla młodych krytyk.w filmowych (2015). Mieszka i pracuje we Wrocławiu i w Warszawie.

 

j.

Jamrozik Henryk

Mieszkaniec wsi Kałkowskie (woj. wielkopolskie).Nie jest dramaturgiem, zajmuje się pracami dorywczymi, wychowaniem synów, hodowlą królików, uprawą niewielkiego pola.Tekst wykorzystany w spektaklu "Polska Woda" jest monologiem Henryka Jamrozika zarejestrowanym przez telewizję z Ostrowa Wlkp. i umieszczonym na YouTubie pod tytułem „Maliniak o przyczynach powodzi”.

Janiczak Jolanta
Jaszczak Przemysław
Jędrzejewska-Wróbel Roksana

k.

Korytko Dariusz

Ł.

Łubieński Maciej

Z wykształcenia historyk i muzyk, z zawodu wykonywanego literat (cykl kabaretowy Teatrzyk Narodowy – Radio Roxy, one man show „Seks polski” w Studio Buffo w Warszawie), dziennikarz prasowy, radiowy (Radio RDC) i telewizyjny (program historyczny „Było nie było” – TVN Warszawa), autor piosenek, filmów. Współscenarzysta, muzyk i aktor cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

m.

Magalska Anna
Mazur-Lejman Katarzyna

n.

Napiórkowski Marcin

p.

Paczocha Radosław

Dramatopisarz, scenarzysta i dramaturg Teatru Wybrzeże. Jest absolwentem polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie. Autor sztuk: ZAPACH CZEKOLADY, PRZYJACIEL, BAR BABYLON, BENIAMIN, EMIGRANTKI, REWOLUCJA ZWIERZĄT, KOŚCIUSZKO. OSTATNIA BITWA, POWSTANIEC THIEL, TANGO ŁÓDŹ, UWODZICIEL, WIZYTA, FAZA DELTA, BRONIEWSKI, BYĆ JAK KAZIMIERZ DEYNA, URODZINY CZYLI CEREMONIE ŻAŁOBNE W CZAS RADOSNEGO ŚWIĘTA. Jego sztuki tłumaczone były na języki: niemiecki, angielski, czeski, słowacki, rosyjski i gruziński.

Pakuła Mateusz

Czterokrotny Finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej ("Biały Dmuchawiec ", 2008; "Miki mister DJ", 2011; "Mój niepokój nosi przy sobie broń", 2013; "Smutki tropików", 2014). W 2014 roku został laureatem GND za tekst "Smutki tropików". Nominowany do nagrody "Gwarancje Kultury" TVP Kultura za najbardziej obiecujący debiut 2010 roku (za wybór sztuk, "Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych"). Wielokrotny finalista Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2010 roku otrzymał Stypendium Twórcze Miasta Krakowa w dziedzinie literatury. Jego sztuki teatralne publikował miesięcznik "Dialog". Wydał trzy tomy dramatów – "Biały Dmuchawiec. Pięć sztuk teatralnych" (2010), "Kowboj Parówka i trzy inne sztuki" (2012) oraz dyptyk "Na końcu łańcucha" (2012). Jako dramaturg i autor adaptacji współtworzył m. in: "Dwanaście stacji" (Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), "Co w trawie piszczy" (Wrocławski Teatr Lalek), ''Wroniec'' (Wrocławski Teatr Lalek), "Komedia. Szczęśliwe dni. Ostatnia taśma Krappa" (Teatr Kochanowskiego w Opolu), ''Paw królowej’'(Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), ‘'Dżuma'' (Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu). 

 

 

Pałyga Artur
Parlak Danuta

Autorka książek dla dzieci, sztuk teatralnych oraz słuchowisk radiowych, realizowanych w Teatrze Polskiego Radia. Zdobywczyni wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu.

Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiowała psychologię i teatrologię. Opublikowała: „Kapelusz Pani Wrony” (lektura dla klas I-III), „Lutek i ciotka Józefina”, „O Misiu, który szukał przyjaciela”, „Krokodyl”, „Pan Mruczek i Mysia Rodzina” (nominacja w konkursie na Najlepszą Książkę Dziecięcą „Przecinek i Kropka” 2009), „O Mikołaju, który zgubił prezenty”, „Żyrafa i Mrówka”, „Zwariowana kałuża” (wyróżnienie w Konkursie Literackim Bajki Dzieci Europy pod patronatem Centrum Zdrowia Dziecka), „Tajemnicze notesy Tywonki”. Książka „Obcy w lesie” otrzymała wyróżnienie literackie w konkursie na Książkę Roku IBBY 2015.

Jej sztuki teatralne doczekały się realizacji na deskach scenicznych: „Kruk krukowi” (Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu), „Obcy w lesie” (Teatr Lalek Guliwer w Warszawie), „Jakby nigdy nic” (PWST Wrocław), „Kapelusz Pani Wrony” (Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu).

 

Pawlak Paweł

Rocznik 1962. W 1985 r. ukończył z wyróżnieniem Wydział Malarstwa, Grafiki i Rzeźby na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zajmuje się wymyślaniem książek, ilustracją, projektowaniem graficznym, malarstwem i oprawą obrazów. Jest autorem scenografii do jedenastu spektakli teatralnych oraz jednej fontanny przed Wrocławskim Teatrem Lalek. Zilustrował ponad 70 książek, współpracując z wydawcami z Polski, Francji, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Korei i Kanady. Swoje prace prezentował na kilkunastu wystawach indywidualnych w kraju i na świecie. Laureat licznych nagród i wyróżnień w konkursach książki dziecięcej.

Jego nazwisko znalazło się na liście 75 najlepszych ilustratorów z całego świata, którzy w kwietniu 2017 zaprezentują swoje prace na prestiżowej wystawie towarzyszącej 54. 

 

Piaskowski Jędrzej

Studiował reżyserię na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie i Muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim. Jako asystent reżysera współpracował z Michałem Borczuchem („Apokalipsa”, Nowy Teatr w Warszawie) i Mają Kleczewską („Dybuk”, Teatr Żydowski w Warszawie). Spektaklem „Versus” na podstawie dramatu Rodriga Garcii zrealizowanym w Teatrze Nowym w Poznaniu, na V Forum Młodej Reżyserii w Krakowie zdobył grand prix nagrodę główną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, oraz otrzymał zaproszenie do debiutu w TR Warszawa od Grzegorza Jarzyny. Później wyreżyserował m.in. „Leara” wg Williama Szekspira w Teatrze Nowym w Poznaniu i „Raj.Tutorial” inspirowany powieścią „Middlesex” Jeffrey’a Eugenidesa w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Jego spektakl „Puppenhaus. Kuracja” na podstawie tekstu Magdy Fertacz zrealizowany w sezonie 2016/17 w ramach programu Debiut w TR znalazł się w rankingu „Najlepszy, najlepsza, najlepsi” miesięcznika „Teatr” i został uznany za jedno z najciekawszych wydarzeń teatralnych sezonu. Następnie w Teatrze Żydowskim w Warszawie wyreżyserował „Wierę Gran” na podstawie tekstu Weroniki Murek. W podsumowaniu roku 2017 Dwutygodnika Jędrzej Piaskowski został doceniony za oryginalność, odwagę i konsekwencję w poszukiwaniu własnego języka teatralnego. W 2018 roku jego projekt „Juden (R)aus Arras” realizowany wspólnie z dramaturgiem Hubertem Sulimą wygrał konkurs na spektakl teatralny „Obcy w domu. Wokół Marca '68” realizowany przez TR Warszawa i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN i wejdzie do repertuaru obu instytucji. W tym samym roku Piaskowski w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie wyreżyserował także świetnie przyjęte przez krytykę „Trzy siostry” Antona Czechowa, a jego „Puppenhaus.Kuracja” zdobył Grand Prix na 13. edycji Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych R@port w Gdyni.

 

Pietraszewski Marcin
PIK Paweł Wolak i Katarzyna Dworak

Od początku kariery artystycznej związani z Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy jako aktorzy. Każde z nich ma na swoim koncie ponad siedemdziesiąt premier teatralnych oraz liczne nagrody indywidualne i zespołowe. Najgłośniejsze spektakle w których grali to: Zły (reż. Jacek Głomb), Ballada o Zakaczawiu (reż. Jacek Głomb), Made in Poland (reż. Przemek Wojcieszek), Osobisty Jezus (reż. Przemek Wojcieszek), III Furie (reż. Marcin Liber), Dziady (reż. Lech Raczak). W 2007 napisali wspólnie pierwszą sztukę Sami. W 2010 powstał kolejny, wspólnie napisany tekst – Pracapospolita, wystawiony w teatrze w Legnicy w 2010 w reżyserii autorów. Spektakl prezentowany był na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona”, gdzie otrzymał nagrodę indywidualną aktorską. Przeważnie piszą wspólnie, podpisując się jako PiK (Paweł i Kasia). Trylogię „Opowieści wiejskich" otworzyła w grudniu 2013 r. w Legnicy prapremiera sztuki Droga śliska od traw. Jak diabeł wsią się przeszedł. Tekst został nagrodzony w Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej jako najlepszy tekst dramaturgiczny, a legnicki spektakl na festiwalu „Rzeczywistość Przedstawiona" w Zabrzu otrzymał nagrodę za tekst, inscenizację, role i scenografię. Gdy przyjdzie sen – tragedia miłosna to piękna opowieść o trudnej miłości, zagubieniu i nieprzystosowaniu, w której komedia miesza się z tragedią. Miała swoją prapremierę w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze we wrześniu 2015 roku. Na festiwalu dramaturgii współczesnej "Rzeczywistość Przedstawiona” spektakl otrzymał nagrody: za tekst, reżyserię, publiczności oraz kilka indywidualnych nagród aktorskich. Trzecia część - Czasami księżyc świeci od spodu - to opowieść o rodzinie. W sztuce nacisk położono na opis relacji pomiędzy braćmi. Prapremiera sztuki odbyła się w Teatrze Lubuskim we wrześniu 2016. Paweł Wolak i Katarzyna Dworak-Wolak  mają swój oryginalny styl, co rzadkie wśród współczesnych autorów. Jest to szczególnie widoczne w prezentowanym tryptyku. Nawet didaskalia przedstawiają wartość literacką i często są wykorzystywane w spektaklach jako integralne partie dramatu.

 

 

piligrim/majewski .

Urodzony w 1971 r. we Wrocławiu reżyser, dramaturg, aktor, scenograf i wykładowca Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Absolwent Wydziału Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku (filii Akademii Teatralnej w Warszawie). Przez kilka lat związany z Towarzystwem Wierszalin – Teatr, gdzie zadebiutował w 1997 r. jako reżyser spektaklem Prawiek i inne czasy na podstawie powieści Olgi Tokarczuk. Założyciel wrocławskiej [:]sceny witkacego.wro, uznawanej za jedną z najciekawszych niezależnych grup teatralnych. W roku 2006 zadebiutował w roli dramaturga przy spektaklu Transfer! W reżyserii Jana Klaty, z którym tworzył artystyczny tandem. Jako dramaturg Majewski współpracuje min. z Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem, Pawłem Łysakiem, Pawłem Świątkiem oraz Natalią Korczakowską i Agnieszką Olsten.

W latach 2008–2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, umacniając jego pozycję jako jednej z najlepszych polskich scen. Od stycznia 2013 roku był zastępcą dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru im. H. Modrzejewskiej w Krakowie. W latach 2015–2017pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatr im. S. Jaracza w Łodzi. Od 2018 r. Jest ponownie dyrektorem artystycznym Teatru w Wałbrzychu. Zasiada w Radzie Muzeum Sztuki w Łodzi.

Majewski jest autorem tekstów oryginalnych oraz adaptacji, które wystawiane były m.in. w Teatrze Polskim we Wrocławiu, Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Polskim Radiu Kraków, oraz w teatrach w Tbilisi (Marjanishvili Theatre), Dublinie, Wilnie (Lithuanian National Drama Theatre) i w Santa Monica, USA (City Garage Theatre).

Dramaty Majewskiego sygnowane pilgrim/majewski przetłumaczono na języki angielski i francuski.

 

 

Prześluga Malina

Absolwentka kulturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Szkoły Dramatu przy Laboratorium Dramatu Tadeusza Słobodzianka w Warszawie. Dramaturg w Teatrze Animacji w Poznaniu. Młoda i bardzo ceniona dramatopisarka, autorka sześciu książek dla dzieci, m. in. książki „Ziuzia” - nagrodzonej tytułem Książki Roku Polskiej Sekcji IBBY. Jej dramaty oraz bajki wydawane są w „Nowych Sztukach dla Dzieci i Młodzieży”, „Dialogu” i wystawiane w wielu polskich teatrach.

Laureatka Medalu Młodej Sztuki. Zdobywczyni kilku nagród i wyróżnień w edycjach Konkursu na Sztukę Teatralną dla Dzieci i Młodzieży, organizowanego przez Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu. Laureatka sopockiego Festiwalu „Dwa Teatry” w roku 2012 za słuchowisko radiowe w reż. Roberta Mirzyńskiego wg sztuki „Nic, Dzika Mrówka, Adam i Ewa”. W 2015 roku nagrodzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za dokonania w dziedzinie literatury i dramaturgii dla dzieci.

 

r.

Roszkowski Jakub

Reżyser, dramaturg, dramatopisarz. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Kierownik literacki Teatru im. Słowackiego w Krakowie, wcześniej związany z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. Wyreżyserował spektakle: „Stalker”, „Wielka improwizacja”, „Lepszy świat”, „Wesele”, „Księga dżungli”, „Krzyżacy”, „Rabacja”. Jako dramaturg współpracuje m.in. z Grzegorzem Wiśniewskim i Adamem Nalepą. W Teatrze Łaźnia Nowa stworzył adaptację „Trzech Muszkieterów” Aleksandra Dumasa, wyreżyserowaną przez Giovanniego Castellanosa. Laureat nagród w konkursie klasyka żywa.

 

Rowicki Piotr

Z wykształcenia historyk, z zawodu dramatopisarz, autor kryminałów, powieści i książek dla dzieci. Jego debiutancką sztukę „Przylgnięcie” wyreżyserowała Aldona Figura w Laboratorium Dramatu (2008), pół roku później jego „Mykwa” pojawiła się na deskach Teatru Polskiego w Poznaniu. W 2010 roku jego sztuka „Chłopiec malowany” zwyciężyła w ogólnopolskim konkursie na polską sztukę współczesną "Metafory Rzeczywistości" zorganizowanym przez Teatr Polski w Poznaniu i przyniosła autorowi tytuł najlepszego dramatopisarza na 11 Festiwalu Dramaturgii Współczesnej w Zabrzu. W 2013 roku na XII Festiwalu Dramaturgii Współczesnej Rzeczywistość Przedstawiona w Zabrzu Piotr Rowicki otrzymał Nagrodę Publiczności za spektakl "Matki" w reżyserii Katarzyny Deszcz.

 

Najczęściej reżyseruje Rowickiego Piotr Ratajczak, który w Teatrze Polskim w Bielsku-Białej wystawił „Królów dowcipu”, w Teatrze Konsekwentnym monodramy: „I będą święta” oraz „Tato nie wraca”, w Teatrze im. S. Jaracza w Olsztynie „Stawiam na Tolka Banana” w jego adaptacji, w Teatrze Łaźnia Nowa „Niewiernych” oraz „Piszczyka”, w Teatrze Polskim w Poznaniu „Dziewczyny do wzięcia”, w Teatrze Powszechnym w Warszawie. W 2014 roku dramat zatytułowany „Oblężenie”, okazał się najlepszą sztuką współczesną podczas kolejnej edycji Metafor Rzeczywistości. Premiera nagrodzonej sztuki w reżyserii Joanny Zdrady miała miejsce w październiku 2014 roku w Teatrze Polskim w Poznaniu.

 

s.

Soszyński Paweł

Recenzent teatralny, pisarz. Szef działu teatru w magazynie dwutygodnik.com. "Duchologia polska" jest jego debiutem dramatopisarskim i dramaturgicznym.

Sulima Hubert

Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego w Krakowie, gdzie w trakcie nauki asystował Krystianowi Lupie. Wcześniej studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. Jako dramaturg, autor lub współautor scenariusza pracował m.in. w Teatrze Nowym w Poznaniu („Sen Srebrny Salomei” reż. T. Cymerman), Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu („Raj. Tutorial” reż. J. Piaskowski), Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie („Z biegiem lat, z biegiem dni [gdzie jest Pepi]” reż. A. Glińska), Teatrze im. J. Osterwy w Lublinie („Trzy siostry” reż. J. Piaskowski) oraz przy „Jakoś to będzie. Spektaklu o robotach" w reżyserii J. Hussakowskiego pokazywanego na Festiwalu Teatralnym „Boska Komedia" w Krakowie. W 2018 roku projekt „Juden (R)aus Arras”, do którego stworzył dramaturgię, wygrał konkurs na spektakl teatralny „Obcy w domu. Wokół Marca '68”, realizowany przez TR Warszawa i Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.  Niedawno zakwalifikował się do międzynarodowego programu dramaturgicznego „Niepodlegli 18-18", dzięki któremu będzie się zajmował poszukiwaniem nowych form dramatu. Oprócz tego bada nową sztuką ludową oraz twórczy potencjał porażek. Pochodzi z Bielawy w Górach Sowich.

 

Szarek Paweł

Rocznik '81, reżyser spektakli teatralnych, widowisk muzycznych, koncertów, teledysków, autor scenariuszy teatralnych, kierownik muzyczny, organizator i koordynator zdarzeń kulturalnych, light designer, autor tekstów i kompozytor.

 

Pracował m.in. z teatrami Groteska, Ludowym, Nowym w Krakowie, im. Ludwika Solskiego w Tarnowie oraz krakowskim Teatrem Barakah. Ważniejsze realizacje teatralne to Misery (2001), Warjutkowie (2003), Macabra Dolorosa (2013), Kosmetyka Wroga (2014), Piekło Kobiet (2016), Teresa (2017).

Założyciel, wieloletni kierownik artystyczny i producent koncertów formacji rockowej Śmiałek (2005-2012), twórca reaktywujacego twórczość młodopolskiego poety Tadeusza Micińskiego projektu muzycznego Melancolia: projekt Miciński (2013), klawiszowiec rockowej formacji Weimar (2015-), autor piosenek i art kierownik w rock-kabaretowej grupie Liebentrop (2016-).

Pasjonat epoki weimarskiej, surrealizmu, kabaretu i kultury estradowej międzywojnia oraz szerokopojętej muzyki gotyckiej i industrialnej.

 

 

www.pawelszarek.com

 

 

Szyngiera Katarzyna

t.

Twardoch Szczepan

Jeden z najbardziej cenionych polskich współczesnych pisarzy. Autor bestsellerowych powieści: Drach (2014), uhonorowanej Nagrodą im. Kościelskich i niemiecką nagrodą literacką Brücke Berlin, Morfina (2012), za którą otrzymał Paszport „Polityki”, Wawrzyn Śląski, Nagrodę Czytelników „Nike” i rekordową liczbą nominacji do nagród (m.in. Nike, Gdyni, Angelusa). Jest też autorem uznawanego za literackie odkrycie Wiecznego Grunwaldu (2010), dzienników Wieloryby i ćmy (2015) oraz zbioru opowiadań Ballada o pewnej panience (2017). Mieszka w Pilchowicach na Górnym Śląsku.

w.

Walczak Michał

Dramaturg i reżyser po studiach w Akademii Teatralnej (wydział Wiedzy o Teatrze oraz Wydział Reżyserii). Autor kilkunastu dramatów – wśród nich znajdują się: „Piaskownica”, wystawionam.in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii Tadeusza Bradeckiego, „Nocny autobus”,wystawiony w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie w reżyserii Jarosława Tumidajskiego,„Polowanie na łosia” wystawione m. in. w Teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii IgoraGorzkowskiego, „Ojciec polski” wyreżyserowany przez autora w Teatrze Polonia w Warszawie iin. Laureat licznych nagród, w tym tak prestiżowych jak nagroda za oryginalny tekst dramatycznyna V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa teatry”, Sopot 2005 czyEuropejska Nagroda Autorska na Heidelberger Stuckemarkt. Forum Jungen Autoren, Heidelberg2006. Reżyser i współscenarzysta cyklu teatralnego „Pożar w burdelu”.

Wicha Marcin
Wlekły Mirosław
Wojtyszko Maria

Scenarzystka, dramatopisarka i dramaturg. Od 2012 roku kierowniczka literacka Wrocławskiego Teatru Lalek. Studiowała kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, scenariopisarstwo w Łódzkiej Szkole Filmowej i reżyserię fabularną w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Uczyła się też w Szkole Dramatu przy Laboratorium Dramatu. Jest autorką scenariuszy do seriali telewizyjnych i krótkich filmów. Warsztat szlifuje, uczestnicząc w międzynarodowych warsztatach, takich jak Midpoint, Passion to Market, czy Films For Kids Pro. Jako dramatopisarka wielokrotnie doceniona nagrodami. Autorka sztuk dla dzieci i dorosłych m.in. „Macica”, „Pierwszy Człowiek Świata”, „SAM, czyli przygotowanie do życia w rodzinie”, „Piekło-Niebo”, „Gniazdo”. Bez oporów pisze skecze kabaretowe, piosenki i krótkie opowiadania. Zdarzyło jej się również stworzyć komiks opublikowany w Krytyce Politycznej, słuchowisko radiowe „Mateusz w piekle” oraz reżyserować film instruktażowy dla młodych matek na temat karmienia piersią.


 

 

Wojtyszko Maciej

Reżyser teatralny i filmowy, dramatopisarz, autor scenariuszy słuchowisk i filmów animowanych, twórca literatury dla dzieci i młodzieży, m. in. książek "Bromba i inni", "Tajemnica szyfru marabuta". Pracuje jako pedagog – jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, w latach 1990-93, 1999-2002 i 2012-2016 był dziekanem Wydziału Reżyserii na tej uczelni.

Do jego najbardziej znanych dramatów należą: „Bambuko” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie w reżyserii Zdzisława Wardejna, 1988), „Semiramida” (prapremiera w Teatrze Współczesnym w Warszawie w reżyserii Erwina Axera, 1996), „Wznowienie” (prapremiera w Teatrze im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku w reżyserii zespołu, 1994), „Żelazna konstrukcja” (prapremiera w Teatrze Powszechnym w Warszawie w reżyserii Wojtyszki, 1998) oraz „Bułhakow” (prapremiera w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w reżyserii autora, 2002), „Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim” (Teatr Telewizji 2007, w reżyserii autora).

W 2014 roku w Teatrze Narodowym prapremierę miała sztuka „Dowód na istnienie drugiego”, której punktem wyjścia jest spotkanie dwóch mistrzów polskiej literatury: Witolda Gombrowicza i Sławomira Mrożka.

Sztuka „Deprawator” jest kontynuacją zainteresowań Macieja Wojtyszki postacią i twórczością Witolda Gombrowicza.

 

 

Wolny-Hamkało Agnieszka

Autorka powieści „Zaćmienie”, „41 utonięć” i „Moja córka komunistka”, szkiców literackich „Inicjał z offu”, książek dla dzieci, między innymi „Nikt nas nie upomni” i sztuk teatralnych – na przykład „Dzień dobry, wszyscy umrzemy” (dramat zekranizowany w cyklu Teatroteki). Wydała także dziewięć tomów wierszy - ostatnio „Panama smile”. Kuratorka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY. Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Mieszka we Wrocławiu.

 

z.

Zarębska-Węgrzyn Magdalena

Ż.

Żarnecka Magdalena